ابراهيم رفعت باشا ( مترجم : هادى انصارى )
191
مرآة الحرمين ( سفرنامه حجاز و تاريخ و جغرافياى راهها و بقاع متبركه آن ) ( فارسى )
هر آبگير خود چشمهاى كمكى براى چشمه حنين بود . اين آبگيرها شامل هفت عدد بود كه بستگى به بارندگى هوا داشت گاه پر آب بوده و گاهى كم آب ، سپس اين قنات را ادامه دادند و به مكه رساندند . همچنين به دستور زبيده ، قنات ديگرى هم از وادى نعمان كه بالاتر از عرفات بود ، جارى ساختند كه اين قنات از زير كوه « كرا » كه در انتهاى وادى نعمان است سرچشمه مىگيرد . اين كوه ، يكى از كوههاى بلند اين منطقه است كه بالا رفتن از آن به سختى ممكن مىشود . حركت از پايين به قلّهء آن حدود نصف روز طول مىكشيد كه در پس اين كوه سرزمين طائف قرار دارد . قنات نعمان از زير كوه بيرون آمده و سپس به قنات ديگرى در منطقهاى به نام « اوجر » كه در وادى نعمان است مىريزد و از آنجا به جاى بلندى كه ميان دو كوه و بالاى عرفات است و باغهايى در آن وجود دارد مىرسد . در اين مورد گوينده مىسرايد : أيا جبلى نعمان باللّه خليا * نسيم الصبا يخلص الىّ نسيمها « 1 » [ تصوير ]
--> ( 1 ) - هان اى دو كوه نعمان ! شما را به خدا اجازه دهيد كه نسيم صبحگاهى به سوى من آيد .